Καλημέρα σας!!
Θέλω να μοιραστώ μαζί σας κάτι πολύ σημαντικό για μένα. Πάντα προσπαθούσα να βοηθήσω όπου μπορούσα και ότι πέρναγε απ' την χέρι σου σε όλους τους τομείς.
Φέτος, στην αρχή της Χρονιάς έβαλα σαν στόχο να κάνω κάτι αρκετά πιο σημαντικό (κατά την δικιά μου άποψη πάντα) . Έτσι έκανα αίτηση στο Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Πειραία για εθελόντρια. Μου απάντησαν και κανόνισα συνάντηση. Με υποδέχτηκε μια γλυκήτατη γυναίκα, η κυρία Αλεξάνδρα και μου εξήγησε τα πάντα για το Ίδρυμα και για τα παιδιάμέσα (75 στο σύνολο, μόνο κοριτσάκια εκ των οποίων τα 35 είναι Δημοτικού). Τους είπα για την καλλιτεχνική μου πορεία και ότι επιθυμώ να τους βοηθήσω σε αυτό τον τομέα και αποφασίσαμε να τους βοηθήσω συμμετέχοντας και φτιάχνοντας πράγματα για τα bazzar που κάνει το ίδρυμα το Πάσχα και τα Χριστούγεννα.
Εχτές, ξαναπήγα και γνώρισα και κάποιες άλλους εθελοντές, τους οποίους συμπάθησα με το που τους είδα και που η αγάπη και η καλοσύνη τους με κέρδισαν απ' το πρώτο λεπτό. Μου δείξανε διάφορα υλικά και ξετρελάθηκα με αυτά που θα φτιάξουμε για το Bazzar. Αυτό που με χαροποίησε ιδιαίτερα είναι οτι θα βοηθήσουν και τα παιδιά σε αυτό! Θα φτιάξουμε λαμπάδες και άλλα όμορφα πραγματάκια κατά καιρούς και ανάλογα με τα μαθηματα τους.
Περιττό να σας πώ ότι έφυγα με το χαμόγελο μέχρι τα αυτιά! Ανυπομονώ να έρθει η άλλη βδομάδα για να ξεκινήσουμε δουλειά!!
Το μόνο που με στεναχώρησε σε όλο αυτό το θέμα είναι κάποιες συμπεριφορές από κάποια άτομα που φυσικά δεν περίμενα και με απογοήτευσε η γνώμη τους. Δεν θα σας πω τι μου είπανε..είναι περιττό νομίζω αλλά νομίζω οτι δεν υπάρχει κατι το αρνητικό και μη σημαντικό απ το να βοηθάς.
Αυτά ήθελα να σας πω... ελπίζω να μην σας κούρασα...